نوکیا در برابر گلوله

بررسی

اوّل از هر چیز شاید باید به این شک کرد که آن فشاری که باعث متلاشی شدن فلزّ بکار رفته در ساخت گلوله می‌شود، چگونه حتی شیشهٔ موبایل را هم نمی‌شکند؟

گلوله‌ای که در این «آزمایش» به کار رفته است یک گلولهٔ ۹میلیمتری است.

جرم این گلوله (یعنی همان قسمت فشنگ که پرتاب می‌شود) البته در طرّاحی‌های مختلف فرق دارد، امّا از حدود ۸گرم است. سرعت خروج گلوله از لولهٔ تفنگ هم (یعنی لحظه‌ای که از سر تفنگ خارج می‌شود و نه جلوتر که مقاومت هوا روی آن تأثیر گذاشته است) باز در ساختهای مختلف، متفاوت است امّا حول و حوش ۳۷۰متربرثانیه است.

مقاومت هوا نیز، مخصوصاً در این فاصلهٔ اندک چندمتری، چندان اثر زیادی نخواهد داشت و نهایتاً سرعت گلوله را ۱۰متربرثانیه کاهش دهد. امّا حالا محض احتیاط سرعت گلوله در لحظه‌ای که به موبایل می‌رسد را ۳۵۰متربرثانیه در نظر می‌گیریم.

اکنون اگر طول گلوله را حدود ۲۰میلیمتر در نظر بگیریم، گلوله این ۲۰میلیمتر یا ۰.۰۲۰متر را در چند ثانیه طی می‌کند؟ در لحظهٔ اوّل برخورد سرعت ۳۵۰متربرثانیه است و در لحظهٔ آخر سرعت ۰متربرثانیه است. پس بیایید سرعت متوسطی به اندازهٔ

متربرثانیه در نظر بگیریم. طی کردن ۰.۰۲۰متر با سرعت ۱۷۵متربرثانیه

ثانیه طول می‌کشد. پس اگر نوک گلوله به موبایل برسد، بعد از ۰.۰۰۰۱ ثانیه، گلوله تماماً له (یا متلاشی) شده است، چون نوکش که به موبایل رسیده است و تَهش هم در این مدّت خواهد رسید. چیزی که گلوله را از حرکت باز می‌دارد چیزی نیست جز موبایل. موبایل است که نیرویی به گلوله وارد می‌کند که آن نیرو باعث شتاب کاهندهٔ سرعت گلوله می‌شود. این شتاب چقدر است؟

سرعت گلوله در مدّت زمان ۰.۰۰۰۱ ثانیه، از ۳۵۰متربرثانیه به صفر می‌رسد. پس شتاب، که تغییرات سرعت بر مدّت زمانی است که این تغییرات رخ می‌دهد، برابر می‌شود با:

متربرمجذورثانیه. از آنجا که جرم گلوله ۸گرم یا ۰.۰۰۸کیلوگرم است، برآیند نیروهای وارده بر گلوله باید برابر باشد با:

در بالا N مخفف نیوتُن (واحد استاندارد نیرو) است. این نیرو برابر با وزن سه خودروی پراید روی هم است. تصور کنید که سه پراید را روی هم قرار داده‌اید و زیر همهٔ آنها یک صفحهٔ آهنی گذاشتید و در مرکز صفحهٔ آهنی یک برآمدگی ۹میلیمتری به سمت پایین وجود دارد. حالا زیر آن برآمدگی یک موبایل بگذارید! فشاری که به آن موبایل وارد می‌شود، برابر است با فشاری که به موبایل داخل فیلم وارد شده است. حالا عدد این فشار چقدر است؟

فرض کنید نوک گلوله سریع له شود و سطحی که به آن نیرو وارد می‌شود، مقطع دایره‌ای استوانهٔ گلوله باشد. قطر آن ۹میلیمتر است، پس شعاعش ۴.۵میلیمتر است و مساحتش برابر می‌شود با:

میلیمترمربع. درون یک مربع یک متری (به ضلع یک متر) یک میلیون مربع یک میلیمتری جا می‌گیرد. پس ۶۴میلیمترمربع می‌شود ۰.۰۰۰۰۶۴مترمربع. پس فشار وارد بر موبایل از طرف گلوله برابر خواهد بود با:

در بالا Pa نماد پاسکال (واحد استاندارد فشار) یا همان نیوتُن‌برمترمربع است. یعنی حدوداً ۴۰۰۰ برابر فشار جوّ! با چنین فشاری که به وسط صفحهٔ موبایل وارد می‌کند، آنرا کاملاً سوراخ خواهد کرد و از طرف دیگر بیرون خواهد آمد.

اگر انرژی گلوله را به کلّ موبایل بدهیم، سرعت موبایل حدوداً ۱۰۰متربرثانیه یا ۳۶۰کیلومتربرساعت می‌شود. با این سرعت، موبایل فاصلهٔ بین مرد و هدف را در حدود ۰.۰۵ثانیه طی می‌کند. یعنی فقط هالهٔ کشیده شدهٔ آن در یک فریم رؤیت خواهد شد. با چنین سرعتی احتمالاً تکه‌تکه خواهد شد. در نظر داشته باشید که تازه این انرژی به کل موبایل داده شده است و کل موبایل را تحت تأثیر قرار می‌دهد و نه مساحت کوچکی از صفحهٔ موبایل که توسط گلوله لمس می‌شود.

از نکات دیگری که می‌توان به آنها توجه کرد، صدایی است که از صفحهٔ فلزی پشت موبایل بلند می‌شود. اگر تیر به موبایل خورده باشد، یعنی این موبایل است که باید صفحهٔ فلزی پشت خود را به حرکت و ارتعاش درآورد. پس موجهایی شبیه موجهای برکه‌ای که در آن سنگ می‌اندازیم، باید داخل صفحهٔ فلزی تشکیل شود و در مرکز این موج‌ها موبایل، که با چسب نواری چسبانده شده است، قرار دارد. این وزنهٔ اضافهٔ شل و ناسازگار با ارتعاشات صفحه، باید در صدای تشکیل شده اختلالی ایجاد کند، امّا چنین چیزی به نظر به گوش نمی‌رسد.

از طرف دیگر بعد از شلّیک، صفحهٔ فلزی فوراً به یک طرف کج می‌شود. در واقع قسمت چپ صفحه از دید ما دور می‌شود. اگر تیر به موبایل که در مرکز قرار داشت برخورد کرده بود، صفحه نباید اینقدر کج می‌شد.

بنابراین احتمالاً تیر به موبایل برخورد نکرده است. حدس این است که به ابتدا گوشهٔ صفحه شلّیک شده است، سپس گلوله جایی را روی صفحه زخم کرده است. اگر مخاطب ببیند که زخمی روی صفحه ظاهر شد، به تقلّبی بودن داستان پی می‌برد. قسمت به وجود آمدن زخم یک فریم بیشتر نیست. آن فریم را حذف کرده‌اند و از تاب خوردن صفحه فیلمبرداری کرده‌اند. سپس یک بار دیگر صحنه را بازی کرده‌اند. ولی اینبار درست بعد از شلیک، کل هدف و دوپایه‌اش را از فیلم بریده‌اند و بجایش فیلم پیشینی که از هدف گرفته بودند را جایگزین کرده‌اند. اینگونه بیننده نخواهد دید که در اثر برخورد یک سوراخ (یا زخم) به صفحه اضافه می‌شود.

از دیگر مشکلات فیلم می‌توان به این اشاره کرد که در صحنهٔ آهسته، وقتی سایهٔ گلوله به موبایل نزدیک می‌شود، سایه‌اش از روی سایهٔ موبایل رد می‌شود و می‌توان حرکت این سایهٔ گلوله را درون سایهٔ موبایل دید! یعنی طبق این فیلم سایه توی سایهٔ دیگر دیده می‌شود! یعنی نور خورشید که موبایل مانع عبورش می‌شود و سایهٔ کامل ایجاد می‌کند، گلوله بیشتر مانعش می‌شود! خلاصه گلوله سایه را سایه‌تر می‌کند. که این ممکن نیست. همین دلیل به تنهایی برای تقلّبی بودن فیلم کافی است. سپس اینکه گلوله روی موبایل به درستی سایه ایجاد نمی‌کند.

خطای دیگری که در ساخت فیلم رخ داده است را می‌توان در لحظهٔ برخورد گلوله دید. در این لحظه اگر به سایهٔ موبایل توجه کنید، یک تغییر رنگ ناگهانی در کل سایهٔ آشکارا مشخص خواهد بود. اگر هم به بالای موبایل دقت کنید، معلوم می‌شود که در لحظهٔ برخورد، فیلم موبایل به عکس موبایل تبدیل می‌شود و اضافه‌ای بودن آن روشن می‌گردد.

از طرف دیگر وقتی که گلوله متلاشی می‌شود، اگر به بالای موبایل نگاه کنید، خواهید دید که یکسری از ترکشها از زیر موبایل بیرون می‌آیند! در حالی که اگر موبایل صدمه ندیده باشد و در واقع سوراخ نشده باشد چنین چیزی ممکن نیست. این نیز نشان می‌دهد تصویر موبایل به فیلم متلاشی شدن گلوله اضافه شده است.

بنابراین این فیلم ساختگی است و ادّعا خلاف است.